მეფის შვილობილი ( კავკასიური ზღაპრები და თქმულებები )



ერთმა უშვილო მეფემ გამოუცხადა თავის ნაზირ-ვეზირებს: მოიარეთ ქვეყანა და ნახეთ სადმე ლამაზი, ჭკვიანი ბავშვი, რომ ვიშვილო და
მემკვიდრედ დავტოვოო.
ნაზირ-ვეზირებმა შემოიარეს მთელი ქვეყანა და ერთ სახლში წააწყდნენ ერთ ბავშვს. ჰკითხეს:
_ მამაშენი სად არისო?
ბავშვმა მიუგო:
_ ჩხუბს თესავსო.
_ დედაშენი სად არისო?
_ ცრემლს ავალებსო.
_ ღვინო დაგვალევინეო.
_ ცხენები ვაზებზე გამოაბით და მერე დაგალევინებთო.
ვეზირებმა იარეს, იარეს, მაგრამ ვაზი ვერ იპოვეს. ბავშვს უთხრეს:
_ ვაზი არსად ჩანსო.
_ აბა, ღვინო საიდან გვექნებაო.
_ მამაშენი როგორ თესავს ჩხუბსაო? _ ჰკითხეს ვეზირებმა.
_ ყანას თესავს და თუ ვინმე ზედ გადაივლის, წაეჩხუბებაო.
_ დედაშენი როგორ ავალებს ცრემლებსო?
_ როგორ და, მეზობელი გარდაიცვალა და იმას ტირის. ჩვენც დავიხოცებით და ისინი გვიტირებენო.
ვეზირებს მოეწონათ ბავშვის მოსწრებული სიტყვა-პასუხი. წაუყვანეს
ეს ბავშვი მეფეს. მეფესაც მოეწონა და იშვილა.



პროექტის ავტორი ნაირა გელაშვილი

შემდგენელი და რედაქტორი შოთა იათაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.