ლია ფანჩულიძე - მაისის თვეს მომიტანე ვარდები



საით მიქრის წლები ნეტავ მალულად?
მე კი, მაინც მარტოობას ვნებდები.
და ტაძარში ხატებთან ვლოცულობ...
ნუთუ მართლა მეგობრობას გჯერდები?!

ღმერთი ვიცი ისმენს კაცის ვედრებას.
შენ კი, ნეტავ რით ხარ ღმერთზე დიადი?!
თებერვლის თვეს ველოდები უშენოდ.
თავს მახსენებ ამაყი და ზვიადი.

თოვლის ფიფქებს დაუფარავს სამყარო.
თებერვლის თვეს შეუფერავს ზამთარი.
ტოტზე ჩიტი ჭიკჭიკისგან გვაყრუებს.
ალერსით და სიყვარულით გამთბარი.

თებერვლის თვეს მე სიყვარულს დავეძებ.
მინდა ზამთარს გავატანო დარდები.
გაზაფხულზე ველოდები ცვლილებას...
მაისის თვეს მომიტანე ვარდები.

დილით მინდვრებს ჩაბნევია მძივები.
მზემ გაზაფხულს საიდუმლო გაანდო.
შენ კი, გული ისევ ყინულივით გაქვს.
სიყვარულმა ვერაფრით ვერ გაალღო.

თოვლი მომდევს, მომაცილებს კარებთან.
თოვლი ტუჩებს ტუჩებივით ეკვრიან.
რას გვიმზადებს ბედისწერა ვინ იცის?!...
საიდუმლოს ვანდობ ვარდებს ეკლიანს.

ლია ფანჩულიძე



Loading...


თეგები: მაისის თვეს მომიტანე ვარდები ლექსი

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.