ლაშა კარანაძე - წვიმა



წვიმა ასველებს სევდიან ქალაქს,
და დაორთქლილი სახლის ფანჯრები,
როგორ საოცრად შიგნიდან ნამავს,
შენი თვალები ნაცრემლარები.

გული მდუღარე სიყვარულისგან,
თვალებში რეკლავს ნახევარ მთვარეს,
გასაოცარი სიხარულისგან,
მე შენ სახლის წინ ვათენებ ღამეს.

შენ იმყოფები, სახლში სარკმელთან.
მე ვიყინები, ქუჩაში გარეთ,
ვათენებ ღამეს, ლამპიონებთან,
იმ იმედით, რომ გამოიდარებს.

თუმცა, რად მინდა გამოდარება,
წვიმა ხომ, ჩემებრ ღარიბებს ნამავს,
ჩუმად მომყვება ღამის ნათება,
მე კი მივყვები ნაწვიმარ ქალაქს.

ლაშა კარანაძე



Loading...


თეგები: წვიმა სიყვარულისგან სარკმელთან მთვარეს

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.