ლაშა კარანაძე - წვიმა



მიყვარს ეგ თმები, მოქარგული მზისფერ სხივებად,
წვიმის წვეთებით სინოტივე, თმების სისოლვე,
ქუჩაში ვდუმ და მთვარესავით სევდით ვდარდისობ.
მომაგონდება რა მე, და შენი გულის სიშორე.

მაგრამ, როდი ვარ აბნეული წვიმის წვეთივით,
იმ წვეთებივით, შენ, რომ ახლა გადნება თმებში,
წვიმა ხალისობს, ეფერება ცეცხლისფერ ნაწნავს,
მე კი უშენოდ, ამ თავსხმაში დარდისგან ვკვდები.

სულ დაგასველა, თეთრმა წვიმამ აპრილის თვეში.
გაზაფხულია, შემოსული ნუშის კვირტებში,
მიწის სურნელი თან მე და შენ ამ ქუჩის ბოლოს,
გადავეშვებით სიცხადიდან, ფერად სიზმრებში.

ეს ხომ არ არის არც სიცხადე, არც ფანტაზია,
სიზმარი გალხლავს ჩემი გულის მკვლელი დარდები.
იქაც წვიმაა, დასველებულ ბაგეებს ვუმზერ.
გაუღვიძებლად ამ სიზმრებში დავიკარგები.

ალისფერ თმებზე, წვიმა დადგის მაგრილობელი,
ჩემი მდუღარე, გიჟმაჟური სიყვარულისა,
გნატრობ და გხადი, შენით ვცოცხლობ შენით ვნეტარებ,
და ეს წვეთები მე და შენი სიხარულისა.

მიყვარს ეგ თმები ნასოლვები, წვიმის წვეთებით,
თმა დაცვარული, ალისფერი მოსაფერები.
გულში ჩაგიკრავ, ზეცას შევთხოვ არ შეწყდეს წვიმა,
როცა ჩემთანხარ, მე ცას ვხედავ სულ სხვა ფერებში.

ლაშა კარანაძე



Loading...


თეგები: წვიმა თმები მიყვარს ვკვდები გნატრობ გხადი წვიმა

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.