ვინ რას დააკლებს
სიყვარულს შემდგარს,
თუნდ განშორებაც
მავნე როდია,
არ ჩამოიცვამს
ვაჟკაცი ეჟვანს,
და მისი სიტყვაც
სწორზე სწორია.
სული მეჩვენა
უსიერ ტევრად,
გულით ვამსგავსე
რკინის გოლიათს,
მე კი, მეგონა,
ის კაცი შენ ხარ,
თურმე ცრუ ვნებას,
ასე სცოდნია.
ნანა სელეპანოვა - არშემდგარი სიყვარული
