ნანა მეფარიშვილი - მამის ლოცვა

მამის ლოცვა

(ივლიტას მამას...)

***

მამას დაჰკარგვია შვილი,
სატრფოს დაჰკარგვია ცოლი,
გასწყდა მარგალიტის მძივი,
გასძვრა ჯვარ-ნაწერი რგოლი.

სცივათ ტან-გადაჭრილ ვერხვებს,
სხივი დასცემია ოლარს,
ძალა გამოსცლიათ ფეხებს,
ქუჩებს ცოდვის წვიმა თქორავს.

ცისკრის შეწყვეტილა ლოცვა,
ცრემლი ეცემოდა კაბას,
წმიდა ანგელოზი როცა,
შვილის უყვებოდა ამბავს.

მიწად საფლავები დუღდა,
დილას ეცლებოდა ბინდი,
მამა-ტკივილისგან სწუხდა,
მოძღვარს-სახე ჰქონდა მშვიდი.

მეხმა გასტეხაო წამით,
თავად შეუდგაო ღმერთი,
მამას დაჰკარგვია ღამით,
მძივზე მარგალიტი ერთი.

ზეცამ აარიდა თვალი,
მშობლის სულისშემძრელ მზერას.
წყალმა მოსტაცაო ქალი,
სატფოც ვერ გახდაო ვერას.

ქარი მოვარდნილა მწუხრზე,
მეწყერს მოუშლია ერდო,
მამა შემდგარიყო მუხლზე,
მხარზე ქრისტეს ხელი ედო.

/ნანა მეფარიშვილი/