ქეთი ალასანია - ფიქრის მწვერვალზე ჩამომჯდარა იმედის სხივი



ფიქრის მწვერვალზე ჩამომჯდარა იმედის სხივი,
თავისთან მიხმობს, ძველებურად მეპირფერება,
მინდა შევეხო, ჩავიხუტო, აღარ გავუშვა,
ის კი მშორდება და უფრსკულის პირას ჩერდება,
გზაგასაყარი, უფრსკულის და ზეცის ბილიკის,
არჩევანია გულს, რომ ცრემლის წყაროდ, ედება,
იმედთან ერთად, სული ზეცის ბილიკს გაჰყვება,
მაშინ როდესაც, გული, თავქვე გადაეშვება,
თვალებს ვხუჭავ და ის რაც დამრჩა მკერდში ვიხუტებ,
ვიცი, რომ ჩემს ხსნას, აღარვინ არ შეეცდება,
უნდა გადავრჩე, ვჩურჩულებ და სულს ვედევნები,
ჩემი სიცოცხლე, ამ დაცემით, არ შეჩერდება,
მაინც მივაღწევ იმედების სანაპირომდე,
იქ სადაც, ახლა, ოცნებების დილა თენდება,
მზის სხივთან ერთად, ხელმეორედ, დავიბადები,
ვიცი ცხოვრება, როცა მინდა, მაშინ გრძელდება,
შემოვიძარცვე, ტკივილის და ცრემლის სამოსი,
ჩემს სიყვარულს კი, ვინც არ მიღირს, ვერ შეეხება,
დარჩენილ იმედს ვიხუტებ და ბილიკს ვადგავარ,
უნდა მოვძებნო დაკარგული ბედნიერება...

ქეთი ალასანია



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.