პატიმრად გეახლოთ მუზებო...

ვერაგი ყოფილხარ უთქმელო ფიქრებო,
და მერე ვინ იცის სადამდე გასწიო,
მე მიყვარს ქარიშხლად მოვლენა იქამდე,
სანამ რომ ბურუსში ფიქრებად გაგხვიო.

ვაცდი და იქნება იხეთქოს ოდესმე
ვულკანად, ხვნეშით რომ შემრჩება ნაძეკი,
იმდენად არ მიყვარს ალ-მურის მოდება,
რომ დღესაც სიცოცხლე ვათრიე ნაბეგვი.

დღესა ვარ ასეთი განწყობით, თორემ ხვალ
ვინ იცის პატიმრად გეახლოთ მუზებო,
ვიარე კვალ და კვალ და მაინც დიადსა,
უმნტყუნეთ ხომ აქაც დაღლილო მუხლებო?!

არ მჯერა იმ კაცის ხორცში რომ კანკალებს,
ბეჩავი თავის თავს უმალავს ნაფიქრალს,
და მართლა ვერაგმა გასროლილ მეველეს,
ჭრილობა უნახა თქმულების ნატყვიარს.

არ მინდა ბეჩავთა კნავილებს ვუსმენდე,
შემოვრჩი მთებსა და ჭიუხვთა ღრიალებს,
გარშემო უთქმელი ფიქრები ბორგავენ,
გამიშვით უფალთან არ დამაგვიანდეს,

წიკლაური გიორგი