თვალებში უკრთის მოლოდინის დიდი იმედი.
მის სინაზეში ისევ ქალის ეშხი ანთია.
გასულ წლებს ვეღარ დათვლის, ვერ დაიბრუნებს.
წარსულზე ფიქრში გამოეცალა არაქათია.
მწველი ფიქრები სუროსავით შემოეხვევა.
ო,ეს ღიმილი, მაცდურია...უარესია....
როგორც ჩირაღდანს ცეცხლი შვენის,
ქალს კი სინაზე.
მოუბოდიშე, მოეფერე კაცის წესია.
არ დაბერდება, ვიდრე უყვარხარ.
თავის მეგობრად გაიხადა მისი ლექსები.
კივის გუმბათი, გვიხმობს თავისკენ.
შემოგვყურებენ მედიდურად მუნჯი ფრესკები.
თუ სიყვარული ვერაგია და მსხვერპლს
მოითხოვს.
თუ მკვდრებით უნდა ამოივსოს ცივი სამარე.
მწველი ფიქრები თავ-გზას უბნევს, რჩება ეული.
ნუთუ ბევრსა გთხოვს.მიდი ნუგეში მაინც აკმარე.
ლია ფანჩულიძე
მის სინაზეში ისევ ქალის ეშხი ანთია.
გასულ წლებს ვეღარ დათვლის, ვერ დაიბრუნებს.
წარსულზე ფიქრში გამოეცალა არაქათია.
მწველი ფიქრები სუროსავით შემოეხვევა.
ო,ეს ღიმილი, მაცდურია...უარესია....
როგორც ჩირაღდანს ცეცხლი შვენის,
ქალს კი სინაზე.
მოუბოდიშე, მოეფერე კაცის წესია.
არ დაბერდება, ვიდრე უყვარხარ.
თავის მეგობრად გაიხადა მისი ლექსები.
კივის გუმბათი, გვიხმობს თავისკენ.
შემოგვყურებენ მედიდურად მუნჯი ფრესკები.
თუ სიყვარული ვერაგია და მსხვერპლს
მოითხოვს.
თუ მკვდრებით უნდა ამოივსოს ცივი სამარე.
მწველი ფიქრები თავ-გზას უბნევს, რჩება ეული.
ნუთუ ბევრსა გთხოვს.მიდი ნუგეში მაინც აკმარე.
ლია ფანჩულიძე