რაც დღენი გადის

რაც დღენი გადის,სულში თოვს ბარდნის
მე ტყვედ ვიქეცი, კაეშნის დარდის
ასე მგონია ჩემს გულზე ვიღაც,
უმოწყალოდ და უტიფრად დადის

მე ჩემს თავს ვუმზერ თვალდახუჭული
ისევ მე მესმის ჩემი ჩურჩული
ღონე მიხდილი გამოფიტული
მე ნარზე ვგდივარ როგორც ფიტული.

არვიცი რა ვქნა, როგორ მოვიქცე
ჩემში ერთმანეთს ებრძვის ორი მე
ალბათ მე სული გადამეღალა
მგონი სხეული გარდამეცვალა.

ძნელია თანაც როგორი ძნელი
უსამართლობის განცდით ტყვეობა
სანთელით ხელში მე უფალს შევთხოვ
ნუ მიმატოვებ მომეც მხნეობა.

ჯალათნო მოდით გაგიმასპინძლდეთ
მე ჩემს ხორც-სისხლზე გეპატიჟებით
მჭამეთ, დამლიეთ წყეულნო მოდგმით
შეპყრობილებო ზიზღით და მოდგმით

უსამართლობის განცდა მაშინებს,
მე ჯურღმულებით ვერ შემაშინებთ
ჩემ სულს ვერ მართავთ ვერ დაიმონებთ
ჯიშით და მოდგმით გევხართ გიბონებს

მე შევეხორცე სულ სხვა სამყაროს,
ჩემში ვარდები უკვე არ ხარობს,
მალე სულ ყველას დაგავიწყდებით
მე მხოლოდ უფალს არ ვავიწყდები.

26.01.2012 წ.
ქ.ბათუმი -3 საპყრობილე, საკანი-22 .
ავტორი:გოჩა მუხაშავრია