შენ კი მეტრფი, პატარავ, მაგრამ აბა, რაღა დროს!
ლამის სევდამ ეს გული ამომწვას და დაღადროს.
ლამის კუბოდ გადმექცეს ზეციური თავანი,
ლამის მზეც კი დავწყევლო მთვარის ავანჩავანი.
აღარა მაქვს სიეშხე, აღარა მაქვს ხალისი
და ლოთი ვარ ლექსისა, ლოთი შესაბრალისი.
ჩემი ძველი ალერსი დრომ თან გადაიყოლა...
დაივიწყე, პატარავ! ,, იყო... არა--იყო--რა!''
ლამის სევდამ ეს გული ამომწვას და დაღადროს.
ლამის კუბოდ გადმექცეს ზეციური თავანი,
ლამის მზეც კი დავწყევლო მთვარის ავანჩავანი.
აღარა მაქვს სიეშხე, აღარა მაქვს ხალისი
და ლოთი ვარ ლექსისა, ლოთი შესაბრალისი.
ჩემი ძველი ალერსი დრომ თან გადაიყოლა...
დაივიწყე, პატარავ! ,, იყო... არა--იყო--რა!''
