სიმონ გუგუნავა (დ. 30 ივნისი 1839 — გ. 18 ივლისი 1909), თავადი, ქართველი პოეტი, პოემა "თამარიანის" ავტორი.
დაიბადა სოფელ ძიმითში (ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, გურიის მხარე) თავად დავით გუგუნავას ოჯახში. სწავლობდა ოზურგეთის სამაზრო სასწავლებელში, რომელიც არ დაუმთავრებია. 1889-98 წწ. იყო ოზურგეთის მაზრის თავად-აზნაურთა წინამძღოლი, 1898 წლიდან — ლეჩხუმის მაზრის მომრიგებელ-შუამავალი. 1888 წ. გამოიცა გუგუნავას პოემა „თამარიანი. ლექსად თქმული“, რომელიც გრიგოლ რჩეულიშვილის ისტორიული რომანის „თამარ ბატონიშვილის“ პოეტური გადამუშავებაა. პოემაში შეინიშნება როგორც შოთა რუსთაველის, ასევე ხალხური ზეპირსიტყვიერების გავლენა. "თამარიანმა" დიდი პოპულარობა მოიპოვა (1888-1970 წწ. ათგზის გამოიცა). მისი ზოგიერთი ადგილი სიმღერად იქცა. გუგუნავას ეკუთვნის ასევე რამდენიმე ლექსი, მ.შ. „დედაენა“ („კვალი“, 1893, № 14).
გარდაიცვალა ქუთაისში. დაკრძალულია იქვე, საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
დაიბადა სოფელ ძიმითში (ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, გურიის მხარე) თავად დავით გუგუნავას ოჯახში. სწავლობდა ოზურგეთის სამაზრო სასწავლებელში, რომელიც არ დაუმთავრებია. 1889-98 წწ. იყო ოზურგეთის მაზრის თავად-აზნაურთა წინამძღოლი, 1898 წლიდან — ლეჩხუმის მაზრის მომრიგებელ-შუამავალი. 1888 წ. გამოიცა გუგუნავას პოემა „თამარიანი. ლექსად თქმული“, რომელიც გრიგოლ რჩეულიშვილის ისტორიული რომანის „თამარ ბატონიშვილის“ პოეტური გადამუშავებაა. პოემაში შეინიშნება როგორც შოთა რუსთაველის, ასევე ხალხური ზეპირსიტყვიერების გავლენა. "თამარიანმა" დიდი პოპულარობა მოიპოვა (1888-1970 წწ. ათგზის გამოიცა). მისი ზოგიერთი ადგილი სიმღერად იქცა. გუგუნავას ეკუთვნის ასევე რამდენიმე ლექსი, მ.შ. „დედაენა“ („კვალი“, 1893, № 14).
გარდაიცვალა ქუთაისში. დაკრძალულია იქვე, საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
