ანა ახმატოვა – თეთრ ღამეს ( თარგმანი )

ხო, არ ჩავკეტე კარი,
სანთელიც არ დამენთო,
არ იცი, ასე დაღლილს,
ძილი მიჭირდა ერთობ.

უცქირო ხაზთა ქრობას,
დაისის ბნელში წიწვებს,
რომ ჟღერადი ხმა თრობას,
შენთან მსგავსებით იწვევს.

ცოდნა: რომ ხსნის გზა არ ჩანს,
რომ ცხოვრება ჰგავს ქვესკნელს!
ო, მე მჯეროდა მართლა,
რომ უკან მოსვლას შესძლებ.