წავიდა რადგან,
გაექცა ცოდვას,
გულს ააცილა
სულის ვნებანი,
მობეზრდა, როცა
მას ჩემი კოცნა
და სიყვარულით,
როცა ვკვებავდი.
თუ სიყვარული
გვაწევს ლოდივით,
თუკი ერთმანეთს
სულ ვეკარგებით,
ჩვენ დავიღლებით
უხმო გოდებით,
ჩვენც ალბათ ბრბოში
ჩავიკარგებით.
მე უმისობა
დამჩემდა მიტომ,
ვერ შევაჩერე
ტკბილი სიტყვებით,
დაბრუნდი, გული
თუ შველას ითხოვს
და უჩემობით,
როს დაიღლები.
×
