ჩემსკენ მომართული
თვალით ცრემლიანით
მიმზერ განაბული..
ვეღარ დაივანებს
ჩემში შენი გული
ვნებით გათანგული.
ვიცი, რატომ ბრაზობ,
უთქმელ სიტყვებს ნანობ,
მიტომ მეჩხუბები,
ტრფობა შეპყრობილი,
ასე ახლობელი,
შორით მეხუტები.
ალბათ სიზმარეთში
ჩვენი შეხვედრები,
მალე დასრულდება,
და არც სურვილები
ჩვენში ანთებული,
აღარ ასრულდება.
ახლა, რომ ვიცოდე,
შენი სულის ნაწილს,
კოცნით გამათბობდი..
მოვიდოდი შენთან
და მხურვალე ლექსებს
გულზე დაგაწყობდი.
ნანა სელეპანოვა - ვიცი, რატომ ბრაზობ
