ნიკოლოზ ქართველი (ძამიაშვილი) - ლექსი მარ ტი-ს

















ჩემი გულის ფეთქვაა მარტი.
ყოველ უთქმელ სიტყვებთან მარტო
ვწვები.
ვიცი ყოველთვის მგავდი,
მაგრამ ახლა გიხილე.
რატომ
ისევ უწყლო თვალებით გავხმი?
გვამს მე ცოტაც მიკლია და დღეს
ყველა ვნება ოცნებად დავფქვი,
რადგან ღამეც უშენოდ მათევს.
ვაფრენ!
ვიცი, სიგიჟით კერძოდ,
რადგან მიდგას მირაჟი თვალწინ,
აქ ხარ,
აქ ხარ,
შენ აქ ხარ
-
ვერ მგრძნობ,
ჩვენ - მარტს,
მარ ტო,
მარტივად გავცდით.



Loading...


თეგები: ნიკოლოზ ქართველი ლექსი ლექსები პოეზია leqsi leqsebi leksi leksebi poezia nikoloz qartveli nikoloz kartveli

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.