არ ვიცი რატომ, მაგრამ ყოველთვის



არ ვიცი რატომ, მაგრამ ყოველთვის

(ar vici ratom, magram yoveltvis)


არ ვიცი რატომ, მაგრამ ყოველთვის,
როცა კი წერას დავიწყებ ჩემთვის.
არ შემიძლია არ გამახსენდე
და არ დავწერო ლექსები შენთვის.

თითქმის ყოველი ჩემი ლექსიდან,
შენი სახე ჩანს ჩემს გულთან ახლოს
ყველა მიხვდება რომ შენ მიყვარხარ,
ჩემი ლექსები ვინც გინდა ნახოს.

ამას არც ვმალავ, რომ შემოიჭრა,
ჩემს გულში გრძნობა უზომოდ დიდი
მე შენ მიყვარხარ თამამად ვამბობ
და არავისი არ მაქვს რიდი.

ისე მიყვარხარ ვით კვაზიმოტოს,
ესმერალდა რომ უყვარდა ძლიერ.
და მე პლატონურ სიყვარულს უფრო,
ვაფასებ ვიდრე გრძნობას ხორციელს

რაც უფრო შორს ხარ, მით უფრო მეტად,
ჩემში იღვიძებს ფარული ტრფობა
შენ ვერ გაიგებ რა ძლიერია
და რა მტანჯველი ამ ბასას ვნება ..



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.