შენი არ ვარ, შენი არ ვარ, არა,
ტრფობას ვმალავ პაწაწინა გულში,
ყველგან უკვე გაზაფხული დადგა,
ჩემთან ჯერ არ აყვავილდა ნუში.
სადაც წავალ მონატრება დამაქვს,
ახლოს მოდი,რა შორიდან მიმზერ,
ერთად, როგორ ავიტანო ახლა,
უშენობა და თბილისის სიცხე.
მოდი, უცებ, ამ უბრალო ლექსით,
დავივიწყოთ წარსული და შუღლი,
და რომ მოხვალ,მეც უბრალოდ გეტყვი,
რომ მიყვარდი და რომ არა მძულდი.
ნანა სელეპანოვა - შენი არ ვარ
