ალბათ შეშლილი ვარ, რომ ისევ მიყვარხარ



ალბათ შეშლილი ვარ, რომ ისევ მიყვარხარ
უშენოდ ცხოვრებას რომ აღარ ვნებდები,
ჩემო გვიანო და თბილო გაზაფხულო,
მინდა დავიჯერო, რომ ისევ შეგხვდები,
როგორ მიყვარხარ და როგორ მენტრები,
არა, ვერ ვიჯერებ, რომ ამას ვერ ხვდები,
უშენოდ ვერ ვსუნთქავ, ჩემო სიხარულო
და შენზე ოცნებას, დრო და დრო, ვნებდები,
როცა ვეღარ ვუძლებ შენს წყურვილს, მოგიხმობ,
მერე კი შენს გულთან, იმედით, ვჩერდები,
ბევრჯერ გავექეცი მე შენს მონატრებას,
მაგრამ უშენობა მაინც ვერ შევძელი,
თაფლისფერ თვალებში დავეძებ სიყვარულს
და შენსკენ მომავალ ბილიკებს ვედები,
მსურს ბედნიერებას შენით დავემოყვრო
და შენს გულს, იმედით გულსავსე, ვეხები...

/ქეთი ალასანია/

02.08.15.




Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.