მობარბაცე ვარ გულზე მაქვს წყლული

აგერ ხელებზე შენ ხედავ შრამებს?
თითო შრამი ჰგავს ფიქრიან ღამეს,
ბევრია შრამეები, უძილო ღამეები,
ვერ დავთვლი ამეებს, ნათენებ ღამეებს.
ღამეს უფიქრია შენზე, ცვრიან მინდორზე და ველზე,
ველზე გაჭრილა ის კაცი, რომელიც დადის ბარბაცით,
დადის და ტოვებს წითელს ის კვალს,
იგი ამაში ვერვის დებს ბრალს,
ვინ დაჭრა ძალზედ მოუკლა გული,
მაგრამ ჭრილობას ებრძვის თვის სულით.
ბარბაცს ის შეწყვეტს და წაიქცევა,
მისი გული კი ვისკენ იქცევა ?!
ვერვინ გაიგო სადა აქვს გული,
რადგან არავის გაანდო სულით,
მისი გრძნობები, სისხლის დუღილი,
მარადიული სულის წუხილი.
უნდოდა მარტო შენთვის გაენდო,
სხვა არ უნდოდა არვინ საერთოდ,
უნდა და გეტყვის! შენა ხარ შრამი,
გულზე ტვიფრული უძილო ღამით,
წარუშლელი ხარ მისი გამიდან ,
ვერ დაგივიწყა წლები გავიდა,
ეს ერთხელ ბედავს რას გრძნობს ის გეტყვის ,
პასუხს ძალზედ გთხოვ, ახლა ნუ ეტყვი,
მობარბაცეა, კაცი დაჭრილი,
იგი ველზეა შენით გაჭრილი,
ის კი კაცია! იგი ვარ ის მე,
შენ ხომ განმგმირე შეხედვით მყისვე,
მობარბაცე ვარ გულზე მაქვს წყლული,
მიმკურნალებ მე შენივე გულით?!
სხვას მე ვერ გეტყვი ვიფიქრებ ღამით,
მაგარააამ g u l i ვერ მთელდება ამით...

R.O.K.O. 16.12. 2012...