იასამანი...



ტაძრის ქიმზე სხივმა გრძნობა არია,
ლოცვამ წუხელ გამიშალა ფრთამანი.
გაზაფხული ვიცი ათასგვარია,
მზეს უჭირავს ხელში იასამანი.

როცა ჩიტი ატმის ტოტზე ქანაობს,
მოოისფრო ნისლს იბურავს ცამანი.
გაზაფხული მესმის შენისთანაო,
და ყვავილი მხოლოდ იასამანი.

დგას აპრილი - წელიწადის მესია,
მთა ჯადოქრობს - მარტოსულთა სამანი.
სიყვარული იცი უმთავრესია,
როგორც ბაღში სველი იასამანი.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.