წუთში სამოცჯერ მოვკალი ქრისტე

იქნებ გავასწრო, იქნებ წვიდე

და ვინავარდო იალაღებზე,

გავცდე, გავექცე

ამ საწუთროს ნისლში დაფარულს,

რაღაც სხვა მინდა

უცნაური, სუფთა, კრიალა

ვერ გამიგია ჩემი გული

ამ ცოდვილ სულში რად აგრიალდა,

მართალს ვადიდებ, მაგრამ ქრისტეს ვკლავწუთში სამოცჯერ

და ვინ მოსთვლის წლებში რამდენჯერ,

ცოდვის მორევში გამოსასვლელ გზად მხოლოდ შენ ხარ

მხოლოდ შენ გძალუძს რომ ჩამკიდო ხელზე ხელები

ქრისტეს სიკვდილში გავიწაფე

და ალბათ მალე იუდასთან დავმეგობრდები,

იქნებ გავასწრო, იქნებ გავფრინდე თორემ

ცოდვას ცოდვაზე ვალაგებ აგურივით

და სულ მალე ერთ დიდ სასახლედ გადაიქცევა

რომლის დანგრევა თვით უფალსაც გაუჭირდება ,

ჩემი ყოველი გაფიქრება,ბილწი აზრები

ვიცი გულს გიკლავს ჩემზე ლოცვით ხარ გადაღლილი

ვიცი სასთუმალს თუ დავადე თავი ამაღამ

სიზმარში გნახავ, უფალო ჩემო არ გამიბრაზდე,

წუთში სამოცჯერ ქრისტეს სიკვდილს მე ვაღიარებ

და უნდა ვზიდო მძიმე ჯვარი სოფლის ბოლომდე,

გზა ხორკლიანი, გზა ეკლიანი არ შემაშინებს

და ღვთის სიყვარულს მისთვის სიკვდილი თუ მაზიარებს!