შეფუთულ გრძნობებს დაუკარგავთ სიამე ხიბლის, მზე ჰორიზონტებს შეუერთდა დაღლილ ალერსით, შენ განშორებამ და დაკარგვამ გასწავლეს შიში და შიშგანცდილი ყველა მომხვდურს...

მე ვემსგავსები, იმ ჩამქრალ ბუხარს, სად ნაღვერდალი ცრემლებით ღვივის, მე ვემსგავსები, იმ ყარიბ სტუმარს, ვისი დანახვაც სევდისგან იხსნის...

ფიქრებში ღამემ ვით გაათიოს, კრთები სიზმარისგან ძილმორეული, გაახელ თვალებს, იტყვი - "ადიოს"- ასეთი ახლო და შორეული....

სულში უცებ ჩაიღვარა სიყვარულის ჰანგები, უდარდელი ვიყავი და ვნების მახეს გავები, ლექსს ბორკილებს თუკი ახსნი, სევდას გადააწყდები, ხელში წლები მადნებიან ბედნიერი...

გაჩუმდე უნდა, თვალში ნაცარს როს შეგაყრიან და უცოდველი ბატკანივით, როცა გწირავენ, დითირამბების კორიანტელს, როცა გაყრიან, დაგაყენებენ კვარცხლბეკზე და.. რომ...

გრძნობები ისევ გასცდნენ ნაპირებს, სარკმელთან ბჟუტავს მთვარე მიმქრალი, დღეს ცხარე ცრემლით ვეღარ ვატირებ თვალებს, სველ ფიქრით ჩამომდინარით....