ტირიხარ, მოთქვამ ხმამაღლა... ჩაგძინებია წელმოხრილს. თეთრი ყვავილი დაგცვინდა. ახლა გიყურებ ქედმოხრილს. lia panchulidze gvirilas tirixar motqvam xmamagla...

არ დაბერდება. ვიდრე უყვარხარ. თავის მეგობრად გაიხადა მისი ლექსები. კივის გუმბათი, გვიხმობს თავისკენ. შემოგვყურებენ მედიდურად მუნჯი ფრესკები. lia fanchulidze...

აჰა, ვშორდებით.. იმ დაშორებით, რაც ასე გვძულს და მაინც ვნებდებით.. და გადამწვარი, ცივი გონებით, ერთმანეთს,მხოლოდ ფიქრით ვეხებით....

დადუმებულხარ,როგორც სფინქსი სილას ჩაფლული, და ეს სამყაროც ასე უტყვი გეცოტავება, რამ გააქარწყლოს გულისწყრომა სულში მალული, ახლა შენი ხმა ამ გულს უკვე არ...

ავალ ისევ მთის კონცხში, ღიმი ტუჩ-პირს მიკოცნის... გადავივსებ უბეს, ჩამოვივლი შუკებს, ავალ ამბავს ავუტან, დაბერებულ მუხებს!...

უსიხარულოდ ლამაზი წლები ვხედავ უკვალოდ რომ ჩაგლევია, merab saluqvadzeusixarulod lamazi wlebi vxedav ukvalod rom chaglevia...

[center] შენ რომ არ იყო, რა აზრი აქვს მაშინ ამ ჩემს სიცოცხლეს? თვალდახუჭული დაგიკრეფდი ბაღში გვირილებს და ზღაპრულ ღამის შადრევნებთან მოვკლავდი წუთებს......

ვნებას ღილკილოზე ღილი აწყვეტია, ცრემლმა მონატრების შენსკენ გაიწია, ვეღარ შევაჩერე, ღმერთო, რამდენია, ფიქრმა ვერ დატია, გულმა დაიტია....

ფიქრისგან დამწვარ უძირო ზეცას, ფერფლად ქცეული ღრუბელი ფარავს, და ჩემს ფიქრებში ძველ მოგონებებს, თითქოს უფუნჯო ნიკალა ხატავს ... gerliani chems mogonebas...

ისედაც მიტოვებულ სოფელში მიატოვეს ბებო. ზაფხულში ვერ მოიცალეს შვილებმა, ზოგი სამსახურს იმიზეზებდა, ისეთ ადგილებზე მუშაობდნენ, გაცდენა არაფრით არ შეიძლებოდა....