ლია ფანჩულიძე - გვირილას

გვირილავ! ჩემო ყვავილოვ!
რატომ წაართვი მზეს გული?
სხივებიც აღარ წაართვა.
აღარ დაწყვიტო მას გული.

ტანწერწეტას და მაღალსა,
ქარმა გიცვალა პირობა.
მან შუა წელში გაგტეხა.
მას კი ჰგონია გმირობა.

ტირიხარ, მოთქვამ ხმამაღლა.
ჩაგძინებია წელმოხრილს.
თეთრი ყვავილი დაგცვინდა.
ახლა გიყურებ ქედმოხრილს.

მზეს ნუ ედრები! არ ჰგავხარ!
გვირილა გქვია ყვავილო.
გაისად ისევ შევხვდებით,
ადრე არ დაიყვავილო.

ლია ფანჩულიძე