ჩვენ ვერ ვამჩნევთ იმას, რასაც ფეხით ვთელავთ…. მაგრამ მაინც გვავიწყდება ცაში ახედვა…. ათას თვალს ვხედავთ,მაგრამ გვავიწყდება საყვარელი თვალების ფერი და სითბო…...

" როგორი ყინვაც არ უნდა იყოს, არაფრით არ გაიყინება ადამიანი, თუ სულში აქვს პატარა კოცონი, ფერადი და ნამდვილი, მთლიანად გამთბობი... "...

ეს გაზაფხულიც მოვიდა ისე, როგორც მოსულა დიდი ხნის წინათ, სარკმელთან დგას და ბავშვივით მისმენს, გაკვირვებული ფერადი წვიმა....

შენით ბევრი ვარდი დავრგე წყლის მაგივრად ცრემლით მოვრწყე, შენ კი ერთიც არ შემარგე ღმერთი არის ამის მოწმე...

შენზე ფიქრში დავიძინე, უშენობით დავიღალე, ოცნებებში ჩავიძირე, შენს გრძნობებში ჩავიღვარე. სიყვარული ამყოლია,...

ჩვენი ცხოვრება უცნაურია... არავინ იცის ხვალ-ზეგ რა გველის, ჩვენი ცხოვრება რთული წიგნია... წიგნი... რომელსაც არ აქვს სარჩევი....

მართალია, ჭიპლარს რომ შეაჭრიან, ადამიანიც ისევე აღარ ეკუთვნის მშობელს, როგორც ზღვაში გასული ნავი - მიწას, რომელზედაც იქამდე თოკით იყო მიბმული, მაგრამ...

ბოლოს და ბოლოს ყველაფერს მიხვდები, ყველაფერს გაიგებ ამ ოხერ ცხოვრებაში.უსათუოდ მიხვდები. უკვე ხვდები და ეგ არის, მკერდში გული ჩაგიკვდება და მერე ყველაფერი...

ასე, მშვიდად, წვეთ-წვეთობით, რიტმს მაწვეთებს ვიღაც სისხლში... ქალია და ვერ ვენდობი, ახლა ჩემს წინ თმებს გაიშლის... მიაფრქვია, მოაფრქვია, თვალებიდან შუქი...

რისთვის გავკიცხო? რომ არსება ამივსო წყევლით? რად შეითვისა, ტანჯვისგან რომ მართლაც სჯობს გაცლა? კაცთაგან რომ არ მიიბოძა პატივი მხევლის და ფართო ქუჩა რომ ინდომა...