იყო ერთი ბრმა ბიჭი, რომელსაც სიბრმავის გამო საკუთარი თავი სძულდა და სძულდა ყველა, გარდა მეგობარი გოგონასი. ერთ დღეს ბიჭმა თქვა, რომ თუ სამყაროს დანახვას...
შენ ქალბატონო... რარიგ დაგიდის მაგ სრულ ქმნილებას, თვალზე დარდი და ტანზე სიმორცხვე, როდესაც ახლოს მოვდივარ შენთან, როგორ ჩუმდები, წამვსვე იმორცხვებ....
ქალი ვნახე ბობოქარი, მეომარი ვითა ქარი თვალი ჰქონდა კატისებრი..დამატყვევა, ავიჭერი მისი ტუჩი-ომისფერი, საბრძოლველად მომიმღერის და დაიწყო ჩვენი ტანგო...