მტვერი და წიგნები. საფერფლე - ნიჟარა. მტვერშია მაგიდა და თეთრი საინიც. დამტოვეს მარტო და სიტყვამაც მიშარა... - დარჩით, გევედრებით! ცოტა ხნით მაინც!...

რა გაოცებს? ხეში წყალი ჩადგა უკვე, კიდევ ერთხელ შემობრძანდა გაზაფხული... თავდახრილი მიუყვება ქუჩას ქალი, შენი, მაგრამ სამუდამოდ დაკარგული. ნუში ტყემალს...

დე იცი??? ტკივილი არ ქრება... სხეულებს გაყინულს არ შველის ღუმელი... იცი? რომ (ღარიბად) ჩაცმულმა ხეებმა, მოიხმეს აპრილი, და წვიმის სურნელი.... დე იცი??? მეც...

გამოიდარა, გამომაისდა ვუყურებ ცას და შენ მაგონდები ყაყაჩოებით ხელში დაისთან თვალებდახრილი დაგელოდები დრო გაჩერდება, დაგვითმობს სივრცეს,...

ყველაფრით დაღლილს სანატრელად სიკვდილი დამრჩა, რადგან მათხოვრად გადაიქცა ახლა ღირსება, რადგან არარამ შეიფერა ძვირფასი ფარჩა, რადგან სიცრუე ერთგულების გახდა...

ჩემო პატარა ყვავილო, ჩემო ლამაზო გვირილავ, თუ, მართლა გულით გიყვარვარ, სხვასთან რაღატომ მიდიხარ,...

სანამ - რითმა, კვალში ვეღარ გამომყვება, სანამ - სტრიქონს ოკეანე წაშლის. სანამ - ფიქრებს გზა და კვალი აერევათ, სანამ - გონის მივატოვებ აჩრდილს....

როგორც ყოველთვის ისევ მომენატრე ისევ მომადგა თვალებზე ცრემლი ისევ შენ გნატრობ ისევ შენ გელი...

დიდგორით დიდი გული აქვს ქართველს, დიდგორით დიდი იმედიც არის... დიდგორში მაშინ დანთებულ სანთლებს არ ჩაქრობიათ ჯერ კიდევ ალი... დიდგორით დიდი გული აქვს...

შემაძლებინე, მაღალო ღმერთო, მოყვასთა ჩემთა მუხლი ვუყარო, მოძმე მკერდიდან არ მომივკვეთო, ტრფიალი მისი არ განმიქარვო....