წვიმს დაჟინებით, წვიმს უხალისოდ, ზეცას ამოაქვს, ალბათ, ნაღველი, და მიწაც თითქოს ზეცას მასპინძლობს, მიწა ამდენი რამის მნახველი......

მიდის ზამთარი, ისევ ცივად, ისევ უშენოდ, გადარეული ქარია და თოვლია გარეთ....

მუსიკის ხმების გაგოხება რატომ განაღვლებს, როცა თავად ხარ შენ მუსიკის გამომსახველი! რატომ გაღონებს სიხარული,რაც სულს ანახლებს, და ასე რატომ გახალისებს მწარე...

ისეთ სიყვარულს ვუმღერო მინდა, რომ ნათოვლარზე დასკდნენ იები, წყალმა წალეკოს ტრფობის ნაპირი, აპრილს ათოვდეს მაგნოლიები....

გახსოვს, მაცდურო, შენ ის საღამო, ის მოკაზმული უცხო ქვეყანა, ცრემლი და ფიცი სალხენ-საამო და სიყვარულის ციური ნანა? გახსოვს-ვისხედით მდინარის პირად, შორს, შორს...

ნეტავ რა გსურდა ან რა გენება, თქვი, ბედისწერას გვერდს ვინ აუვლის?! შენი ასეთი მშვენიერება არის ტოლფასი დანაშაულის....

პარასკევს, დილით შენც ატირდები, რომ დაკარგე, გიყვარდა ვინაც,...

... ვისაც არ უყვარს, სიკვდილში რჩება. მოციქული იოანეს 1 წერილი, 3, 14...

ისე გავიდა ეს გაზაფხული… მე ერთი სიტყვაც არ მახსოვს შენი, მე ― სიყვარულით ვარ დაზაფრული, კიდეც რომ გსურდეს, ვეღარ მიშველი. ისე გავიდა ეს გაზაფხული, მე ერთი...

ვიღვრები შენში უხმოდ და ნელა და თვით ღმერთია ამის თავმდები, ერთხელ იქნება, ვით ბედისწერა, შენში მოვკვდები და დავმთავრდები....