არ დაიცალო ფითლები ჩემი გრძნობების სამხელად...




ჩემო პატარა ყვავილო,
ჩემო ლამაზო გვირილავ,
თუ, მართლა გულით გიყვარვარ,
სხვასთან რაღატომ მიდიხარ,

რატომ მიტოვებ იარას,
გული რად დამიდარდეო,
თუ ჩემზე ძლიერ უყვარხარ,
ღმერთმანი, გაიხარეო.

ჩემო პატარა ალერსო,
ცის ანგელოზის დარი ხარ...
უშენოდ, როგორ ვიქნები,
იქნებ, დამხედო მალი-მალ.

ჩემი შენდამი ალერსი,
თოვლის ფიფქებზე თეთრია,
სიყვარული რით გადმოქცე,
სიტყვა - არაფრის მთქმელია.

რად გინდა, მისი სიმდიდრე,
მისი ფარჩა და ხავერდი,
თუ, ეს ალერსი არ იქნა,
ან, სიყვარული ნამხელი...

არ დაიცალო ფოთლები,
ჩემი გრძნობების სამხელად,
ჩემო პატარა ალერსო,
ამას, რად უნდა გამხელა.

არ დაიცალო ფოთლები,
სული, ხომ გეტკინებაო,
იქნებ, ფოთლებმა -" არა" სთქვან,
თვალს, ვრემლი გედინებაო,

თუ, არ ენდობი გულის თქმას,
ენაც - ეშმაკმა დალახვრა,
მაშინ, თვალებში ჩამხედე,
თვალებს არ უყვართ დამალვა.

ჩემო პატარა ალერსო,
ჩემო პატარა გვირილავ,
ასე ძლიერ, რომ მიყვარხარ,
სხვასთან რ ა ღ ა ტ ო მ მიდიხარ?!.

04.24. 1996
თეა კანდელაკი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.