განა შენ ჩემი ბედნიერება არა ხარ – ბედნიერება უფესვოდ? მსუბუქი, როგორც ღრუბელი და ნათელი, როგორც პროჟექტორის შუქი! მოდი გაკოცო! ჯერ არასოდეს არ ყოფილა...
პატარა ბავშვის ტერფების კვალი ნამიან სილას ზღვის პირას აჩნდა... მე თითქოს წამით ამეხსნა თვალი და ის დღე ვიგრძენ იდუმალ ძალით, როცა სიცოცხლე პირველად გაჩნდა!...
პატარა ღრუბელს, დარჩენილს მარტოდ, მისდევს სილაზე მსუბუქი ჩრდილი და მთელი არე სუფთა და ფართო სუნთქავს დამტკბარი მზითა და დილით. და თითქოს წამით, წვეთად ქცეული,...
ოლია! მას შემდეგ, რაც შენ წადი, რაღაც საშინელმა სიცარიელემ მოიცვა ჩემი არსება… სიცარიელემ, რომლის განადგურებას არ ვიცი რანაირი მდგომარეობა შეძლებს და რა არის...
„დიახ თქვენო უდიდებულესობავ, გისმენთ თქვენო უდიდებულესობავ, როგორც ინებებთ თქვენო უდიდებულესობავ“-ეს ის სიტყვებია, რაც ინგლისის დედოფალ ელიზაბეტ მეორეს...
1. ალექსანდრე მაკედონელი თავის მეომრებს ასე არჩევდა: ადამიანი შეჰყავდათ ლომთან გალიაში და თუ გაფითრდებოდა, მათ იწუნებდა, ხოლო თუკი გაწითლდებოდა, ისინი...