“ღმერთმა მოგვიწყო გამოცდა” ღმერთმა მოგვიწყო გამოცდა! მრავალს უწია ცოდვამ: ვინ რა ყოფილა – გამოჩდა! კაცი აღმოჩდა ცოტა! ღმერთმა მოგვიწყო გამოცდა! ცოდვის...

სიზარმაცე დედაა, რომელსაც ჰყავს ვაჟი – ქურდობა და ქალიშვილი – შიმშილი....

საწყენია რომ პირდაპირ თვალებით არ ვხატავთ. რამდენი რამე იკარგება თვალსა და ხელს შუა!...

დაითვალე შენი ასაკი მეგობრებით და არა წლებით, დაითვალე შენი ასაკი ღიმილით და არა ცრემლით....

ჩემს ლექსებს, ყოველთვის, წარსულში ვინახავ... გულში მზე მინთია, ჩაუმქრალ სანთლებად.... მე შენზე ლამაზი არავინ მინახავს... და ვერც, ვიფიქრებდი თუ...

მე გეძახოდით... ცხრა მთას გადაღმა ვინ მოგაწვდინათ ეს ხმა ნეტავი... კი მოგიხმობდით,მაგრამ ხმადაბლა, ხმამაღლა როგორ გაგიბედავდით! იქნებ სულები მართლაც დაქრიან...

უცებ საოცარი ჰანგი შემომესმა, გულში სიყვარულის სხივი ჩამდგომია, უკრავს ვიოლინო სიმთა აკვნესებით, სულში გრძნობა ვნებას ჩუმად აჰყოლია....

მოდი,სანამ ისევ,შემიძლია გიგრძნო, სანამ მონატრება,ითვლის სიმწრის წამებს, ფიქრს შემოეფლითა სიამაყის კაბა, "სიცხიანის ბოდვა" აიტეხა ღამემ....

შენს ფიქრებს გასდევს ჩემი ფიქრები, რა უძლურია ზოგჯერ სიტყვები, ისიც არ ვიცი,რომ მეფიქრები, თუ გიყვარვარ და თუ გეფიქრები. ისიც არ ვიცი, რატომ ვწერ ლექსებს,...

ისევ ლექსებს ავედევნე, ახლა... თუ გიყვარვარ, მაშინ ნუღარ წახვალ... ღამე ფიქრებს მიაძინებს, სადმე... მინდა ისევ, შენს ტუჩებში დავდნე......