ო, ქალბატონო, გიღელავს გული, მაინც რა გმართებს სევდა-ნაღველის, გზა არის ახლა შენამდე რთული, ხან დამრჩენი ხარ,ხანაც წამსვლელი. მე შენი სახე ახლა მაკვირვებს,...
როდესაც ღამე ხატავდა სევდას სულში მღეროდნენ ჩემი ფიქრები მხოლოდ ორ სიტყვას იმეორებდნენ აღარ უყვარხარ,აღარ სჭირდები. ოცნება ნაზად ავლებდა ხაზებს თითქოს დახატულ...
იმედით ცოცხლობს ადამიანი!.. გარდავიცვალე... ვიცი დღეს უკვე არის გვიანი... ვერ შევიცვალე... არ გეგონოს რომ დამჭირდი, მაშინ გიწამე... ახლა მიშველე, სულ მეცლება...
კაცები არასოდეს საუბრობენ ქალებზე, რომლებიც უყვართ კედელი არასოდეს ინგრევა ნესტით, როდესაც თბილა მზეს უდიდესი ღვარძლი აქვს გულში და სიცხედ გვაღვრის თვალები...
მომინდები და ისევ დაგიწერ, რითმში ქალების, ქარების ქროლვას მოგინდები და წვიმით აღიდგენ მე და შენს შორის არ შემდგარ კოცნას. გადავიქცევი მე შენს აჩრდილად შენს...
ისევ უღიმღამოდ გათენდა, რიჟრაჟთან ჩამოცრემლა სულმა... წუხელ ფიქრიც ღამეს ათევდა, სევდაც არსად არ წასულა.... ისევ გაიცრიცა იმედი... ზღვაში ნაგროვები პეშვით......
არ ვიცი რატომ მთელი ცხოვრება, სავალს ვირჩევდი რთულს, გარშემო ქვები მრავლად ეყარა, მე გულს ვეძებდი, გულს... სიბოროტესთან ვერ დავძმობილდი, მე სიყვარული მსურს,...
სანდომიანი ღიღილოს მსგავსი, უცნობი ქალი ჰყიდიდა დარდებს, ძალზე მოხდენით და მოკრძალებით დარდს სთავაზობდა ქუჩაში გამვლელთ. ეს ლექსი 9 წლის ანი მახატლიშვილმა...
ერთგულება, ხომ – ერთ-ერთი ნათელი და გულწრფელი გრძნობაა ამ ქვეყნად… და ის მუდამ ისეთი ყოფილიყოს, როგორიც გედების ერთგულება!!! გედების ერთგულება საუკუნეებით...