კვლავ ასძვრა სარკმელს წყვდიადის ლუქი. კვლავ აიბურძგნა ჰაერი ლურჯად და კვლავ აივსო გონება შუქით, ვით გამოხსნილი ბოლომდე უჯრა....

ზურაბი ვაგონიდან გამოვიდა და მიიხედ-მოიხედა. ბაქანზე არავინ იყო. არც მისი საყვარელი დაიკო ელენე და არც უძვირფასესი დედა მართა. ის მრავალჯერ დაბრუნებულა შორი...

მიდის ოპერა “ლაკმე”, ბუტაფორიის შეხლა! განა ეს არის საქმე? მე სულ სხვას ვფიქრობ ეხლა: galaktion tabidze chianurebi...

შენი თვალები - მაღლები - სამხრეთის ზღვების ფერია, კბილები - თეთრი ძაღლები - მიღრენენ, არაფერია. galaktion tabidze xalxuri motivebidan...

ეზოში ყეფდა ბამბურა მურა, ეზოში მწვანე ჰყვაოდა ბაო. ვაზის ბარდებში სცურავდა სურა, შენ ბანცალებდი, ბურულო ცაო. galaktion tabidze charxali poezia...

ხანდახან მშფოთვარ ქალაქის ხმაში გრგვინვა-ქუხილში, კვნესა-წუხილში, ფრთხილად მოისმის ბულბულის სტვენა, ნაზად, ნარნარად, ისე ვით ძილში. galaktion tabidze xandaxan...

ვის უნახავს შავი წიგნი, წიგნი წითელ ასოებით, დაწერილი სისხლის წვეთით, დაწერილი სასოებით? გადიარეს გრიგალებმა, დღეს ის წიგნი არვინ იცის, და ჟამთ მტვერით...

განთიადისა პირველი ალი ნარიყალისა ნანგრევზე წვება, ელექტრო ჰქრება და შუქი მზისა იფეთქებს, როგორც ახალი შვება. galaktion tabidze hyveba tbilisi sxvadasxva...

ნათელი ღამე, გაშლილი ზღვა, ცის დასავალი სდარაჯობს ეთერთ სიმშვიდესა და მყუდროებას. მარტოდენ ზვირთი მოვერცხლილი და ძილგამფრთხალი დროგამოშვებით გაიტაცებს...

ჰორიზონტიდან ზენიტამდე მხოლოდ ვარდებით, წითელ ვარდებით შენი კვალი დაიფარება......