ცხოვრება მშვენიერია, თუ მშვენივრად მიყვები ცხოვრებას....

ცხოვრება კიბის საფეხურებივითაა.. თუ ცოტა მაღლა ახვალ უნდა ელოდო, რომ შეიძლება უფრო მაღლა რომელიმე საფეხური ჩატყდეს და დაიშალოსს...

ზამთარია, ჩემს გულში სიცივემ დაისადგურა, სიცივემ რომელიც შენი წასვლის შემდეგ სულში დამრჩა.....

დღეს როცა საბოლოოდ წავედი, ვიცი ბზარი გაჩნდა, ყველა შენი აკორდი მოვათავსე სხეულის ბნელ კუთხეში, და იქ დავტოვე შენი არსება, ვიცი, დიდხანს იცოცხლებ ჩემში მაგრამ...

ყველაფერი გაცარიელდა, რაც სიყვარულით იყო სავსე, რასაც შენი ფერი ჰქონდა, შენი ლამაზი სიყვარულის ფერი......

გთხოვ ერთხელ მაინც ჩამხედე ცხოვრების განმალობაში თვალებში და ნახავ რა ფერია ჩემს გარშემო ყველაფერი......

ჩაკეტილი ვარ სიცოცხლის კართან, სუნთქვა მიმძიმს..ღამე თითქოს კი მთვარეში იძირება......

შენი თვალების სისველიდან შევსვა ჟენშენი, რომ დედამიწამ ვერ გაბედოს მეტად ხატლურა, შენს სუფთა სისხლში ჭუჭყიანი ხელით ფათური......

ამ ღამეს ყველას ესმოდა ფეთქვა გულისა...უბედურების ნიშანი იყო და დასასრული სიყვარულისა..!...

ისინი ვინც, ჩემს გვერდით არიან, ვერც კი ხვდებიან რომ შენ მათზე უფრო ახლოს ხარ ჩემთან...მათ ვინც მე მესაუბრებინ...არც კი იცინ რომ, ჩემი გული სავსეა შენგან...