ძვირფას დებს მაშოს და ზოზიას (dzvirfas debs mashos da zozias) რა ვქნა, მას შემდეგ დიდი ხანია, რაც არ მინახავს ჩემი სოფელი. მარტო მივდივარ, ჩუმი ღამეა,...

მკვდარი სურვილები (mkvdari survilebi) დარჩა სიხარულის მხოლოდ მოგონება და ჩემი დღეები ქრიან პეპლებივით. ლურჯი საღამოა, მოდის დაღონება და გრძნობის კოცონზე ჩუმად...

ალბათ მოვა დრო - შენც აინთები (albat mova dro - shenc aintebi) ალბათ მოვა დრო - შენც აინთები, ახლა დარდების მძიმე წუთია. მიწას ადგია ცა გარინდებით. და ეს...

(სონეტი IV) ასე გულუხვად ნაბოძები შენი მშვენება, ნუთუ გგონია - გასაფლანგი საგანძურია? ბუნებას მისი მონიჭება სესხად ენება და ვალის უკან დაბრუნებაც უხვად...

(სონეტი IX) შენ, ალბათ, ნაღვლობ, აცრემლებულ ქვრივს თუ დატოვებ შენი სიკვდილით, არ გსურს ერგოს ვინმეს ზიანი, მაგრამ სიცოცხლეს თუ უშვილოდ დაიმარტოვებ, შენ თვით...

(სონეტი L) მივყვები გზას და აღარ მექცა სასრული ბოლოდ, აღარც მეღირსა დასვენება შორი გზისაგან... მცირე ხანს სადმე თუ შევჩერდი, ეს მესმის მხოლოდ: შორს წამოსულხარ...

(სონეტი LV) ჩემს ლექსებს მკვიდრი აგებით და ამოშენებით ვერ შეედრება ვერრა ძეგლი და მარმარილო, რადგან ეს ლექსი გავალაღე შენი მშვენებით, მარადისობის წარუშლელო...

(სონეტი LVI) განახლდი, ტკბილო სიყვარულო, რომ არვის ეთქვას - დღეს ძველებურად ვეღარ ჭრისო მისი მახვილი, დღეს ჩემი გული გამაძღარი გრძნობით თუ ფეთქავს, ხვალ...

სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია....

ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული...