მგონი დარჩენის არ მაქვს მიზეზი, არც წასვლას არვის დავეკითხები, ისევ დაგეძებ, ნეტავ, სადა ხარ? იქნებ, დავხატო შენი სახელი... merab saluqvadze salukvadze netav...

შენ ისე შორს ხარ, რომ სუნთქვა მიჭირს, და ამ სიშორემ გული დაფლითა, აწ ქარტეხილებს ავედევნები, რომ გული ტრფობით უფრო დაიწვას....

დღეს ისეთია ყოველი წუთი ეგ სულერთია ვინა ხარ, რა ხარ, თუ უქმად ზიხარ,ზიხარ და უცდი, ფიქრობ და ელი რაიმე ახალს....

ბედნიერი ხარ? კვლავ მეკითხები, მითხარ,რა ვუყოთ სევდიან წარსულს?! გულს მე არავის არ გადავუშლი, და მხოლოდ, შენგან მოველი პასუხს. დრო მიჰქრის,სადღაც...

სულ ჩემთანა ხარ, ძილშიც და ცხადშიც და მინდა, მუდამ, რომ იყო ჩემთან, ჩემი თვალები გიხმობენ კრძალვით, მოდი, განდევნე, ეს უხმო სევდა....

ჩემი არ ხარ, გული მწყდება მხოლოდ ვერ გავთელავთ მინდორ-ველებს ერთად... შენ წახვედი და მე დამრჩა ბოლოს ამდენი ხნის შიშნარევი სევდა....

სულ ჩემთანა ხარ, ძილშიც და ცხადშიც და მინდა, მუდამ, რომ იყო ჩემთან, ჩემი თვალები გიხმობენ კრძალვით, მოდი, განდევნე, ეს უხმო სევდა....