დღე უნებურად უჩქარებს ნაბიჯს, ხორხიდან დახსნილ ბგერებს აგროვებს, და ეშმათფერა ფიქრების ჩათვლით სუყველა ვნებას ასამყაროებს !...

დგება დროება მარტოობის, სევდა და ქარი ეჰა ღრუბლებიც დამტირიან ზეცის კიდიდან ცხოვრება შორი, იმედებში ნაჩენი ბზარი გადაიღალა ჩემი სული იწვრთვის მიწიდან ამ...

უბერავს ქარი ხის რტოებზე ისევ მალულად, რატო აწვალებ ცოდო არ არის უნაყოფო ხეეს? ნუთუ ადგილი აღარა გაქვს რომ მიმოფანტო ის მონატრება რომ წყნარად იყო სულდგმულობდე...