ნანა სელეპანოვა - ჩემგან სახსოვრად

მე წუთისოფლის პარმაღზე ვდგავარ,
ვდგავარ და მალვით შენ თვალს გადევნებ...
შენ მიდიოდი ფარული სევდით,
იმედის სიტყვაც ვერ დაგადევნე!