– სულით პოეტი ო, რა საოცრად რა სევდიანად რეკავს ზარები, ერთი მწერალი სულით პოეტი კვდება უსიტყვოდ, რა საცოდავად, როგორი გულით მღერის ასული, ქარის ჰანგები,...

ამღერებულა დაისზე დილა, ჩამოღვენთილა სიცოცხლის სოლო, იქ სადღაც მესმის პოეტის ქნარი, თუმცა ვერ ვპოვე მე შენი გემო....