მთაში სალამურს აკვნესებს, ლოყაწითელა წაწალი, ტყეში გახიზნულ მარეკებს, დააწყებინა კანკალი....

მე ახლა გულით დამაქვს ეჭვები, კვირტაფეთქებულ სიყვარულს ვაქრობ, ისევ მარტოსულ ბალიშს ვეჩვევი, და შენი მზერაც შენს წასვლას მამცნობს....

გულს შენგან მოკლულს ვნებამ თავი არ დაანება.. შენ გეაჯები, შენი ტრფობა არ მეზარება, ძნელი ყოფილა მარტოობის ტვირთის ტარება, დრო გააჩერეთ, დრო აწყვეტილი...

ნუ მითვლი ძმაო, მომწერე რამე, ცა მტრედისფერი ამოყირავდა სულ ახლებურად ჩამოწვა ღამე, მთვარეც არ არის ის, რაც გვიყვარდა....