– საბრალო გოგო – რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო, საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა, ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს, მიტკალის ფერი გადაფარვოდა.....

ჭრელ პეპელას ბადით დასდევ, ფიქრებს დარდით ასუქებ, რად განშორდა ღამეს მთვარე? მკითხე და გიპასუხებ....

წვიმა რას მღერის, როცა სკდება წვეთი მიწასთან ურითმოდ ქალაქში წვიმს, ცრის, ცა იცრემლება, სიყვარულს მღერის მთელი გულით და სიყვარულს სუნთქავს მთელი არსებით....

ვფიქრობ და... შენ ჩემი პატარა გოგო ხარ ფიქრებად, ოცნებად, კოცნებად რომ მოხვალ მახსოვს რომ გაბედვა მიჭირდა ოცნების თითქოს გმირი ხარ ლამაზი სიზმრების...