მოგონებების ფერმკრთალი ლანდი, დაფორთხიალობს ფათერაკებით. სტრიქონებს ვებრძვი მშფოთვარე განცდით, დემონებს ახლოს არ ვეკარები....

განკურნავს ოდეს,(მე ასე მჯერა) გულისტკივილს და მუხდალ სადარდელს, შენი თვალების გამჭოლი მზერა, ოცნების სითბო ამწევს ცათამდე....

დარდი დარდზე უარესი, ფიქრი ფიქრზე ნაშენი; ნეტავ,როდის გამოჩნდება, ღმერთო გზა და საშველი....

მინდა,სიცოცხლე პეპელასავით, თუნდაც სამი დღე, რომ ეს სამყარო მცირეოდენ სიკეთით ვქარგო;...

ისე იქუხა ტრფობის ნაპირთან, გავშეშდი როგორც უტყვი ფიქალი. გამჭოლი მზერა ისე გაჯიქდა, გააცამტვერა ფიქრთა გრიგალი....

შფოთვა დასრულდა, მაგრამ რატომღაც არ მიხარია....