ძმაბი გრიმები - "მოხუცი სულთანი"



ძმაბი გრიმები - "მოხუცი სულთანი"


შორეულ სოფელში ერთი ცოლ-ქმარი ცხოვრობდა, მათ ძაღლი სახელად სულთანი ჰყავდათ. ის უკვე ძალიან ბებერი იყო და ხახაში ერთი კბილიც არ ჰქონდა შერჩენილი. ერთ მშვენიერ დღეს გლეხმა თავის ცოლს უთხრა: ხვალ წავიყვან სულთანს და თავიდან მოვიშორებ, მაინც აღარაფელში გვარგიაო. ცოლს შეეცოდა ძაღლი და ქმარს უთხრა: ამდენი წელი ერთგულად გვემსახურა, სიბერეში ჩვენგან ლუკმაპურს იმსახურებსო. ქმარი არ დაეთანხმა. ქურდის შეშინებას ის ვეღარ ახერხებს,არაფელში გვჭირდებაო. ძაღლი იქვე მზეზე იყო წამოგორებული და თავის ბებერ ძვლებს ითბობდა, გაიგონა მათი საუბარი და ძალიან დაღონდა, მიხვდა რომ ეს მისი ცხოვრების ბოლო დღე იყო. ძაღლს ტყეში მეგობარი ეგულებოდა - მგელი და მასთან წავიდა, რათა თავისი უბედური ხვედრის შესახებ მოეყოლა. მგელმა ყურადრებით მოუსმინა და უთხრა: მომისმინე, ნათლიმამ ნუ ხარ დაღონებული! მე მოვიფიქრე როგორც უნდა დაგეხმარო - დილით, როცა შენი პატრონები სათიბად მინდორში წავლენ, თავიანთ ჩვილსაც თან წაიყვანენ, რადგან შინ არავინ ჰყავთ ბავშვის დამტოვებელი, როცა ისინი მუშაობენ ჩვილი იქვე ხის ძირას ჰყავთ ჩრდილში. შენ მიხვალ და ბავშვს გვერდით მოუჯდები. ამ დროს მე გამოვიქცევი ტყიდან და ბავშვს გავიტაცებ, შენ გამომეკიდები, ჩვილს წამართმევ და თავის ადგილზე დააბრუნებ. ამ ყველაფრის მომსწრე შენი ბატონები იქნებიან, იფიქრებენ, რომ შენ მათი შვილი გადაარჩინე, სიცოცხლის ბოლომდე შენი მადლიერები იქნებიან და შენი დაკარგვა მეტად არასოდეს მოუნდებათო. ძაღლს ძალიან მოეწონა მგლის ჩანაფიქრი და დათანხმდა. ყველაფერი მართლაც ისე მოხდა, როგორც ჩაფიქრებული ჰქონდათ. ცოლ-ქმარის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა, როცა ძაღლმა მათი შვილი სიკვდილისგან იხსნა. კაცმა ძაღლს თავზე ხელი გადაუსვა და უთხრა: შენ სიცოცხილის ბოლომდე ერთი ბეწვიც არ უნდა ჩამოგივარდეს და ამიერიდან არც ცხელი საჭმელი მოგაკლდებაო. ცოლს მაშინვე უბრძანა სახლში წასულიყო და სულთანისთვის ფაფა მოემზადებინა. ძაღლი ძალიან ბედნიერი იყო, რადგან ის თავისი პატრონებისთვის კვლავ სასურველი გახდა.
ერთ მშვენიერ დღეს ძაღლს მგელი ესტუმრა. ნახა, რომ მისი მეგობარი ბედნიერად ცხოვრობდა; და უთხრა: კარგად მოწყობილხარ მეგობარო, მაგრამ ეხლა როცა მე შენი პატრონისთვის ცხვრის მოპარვას დავაპირებ, შენ ამაზე თვალი უნდა დახუჭოო. ძაღლი არ დაეთანხმა: მე ჩემი პატრონის ერთგული ვარ და არ ვუღალატებო. მგელმა მისი ნათქვამი აინუშშიაც არ ჩააგდო და შუაღამეს ცხვრის გასატაცებლად დაბრუნდა, მაგრამ ძაღლს მოსალოდნელი თავდასხმის შესახებ პატრონი უკვე გააფრთხილებული ჰყავდა. კაცი მგელს ჩაუსაფრდა, დაიჭირა და ხის ბოძზე ჯაჭვით მიაბა. მგელმა თავი დიდი ვაი-ვაგლახით გაითავისუფლა. გაქცევის წინ ძაღლს მიაძახა _ მოიცა ნაძირალავ, შენ კიდევ გაგისწორდებიო!
მეორე დღეს, მგელმა ღორი გაგზავნა ძაღლთან იმის სათქმელად, რომ ტყეში საქმის გასარჩევად იბარებდა. ძაღლმა გამყოლი ვერავინ იპოვა და ერთი გასაცოდავებული, სამფეხა კატა წაიყვანა თან. კატა ბრანცალით მიდიოდა, ცხვირი ხორთუმივით ქონდა აწეული და საცოდავად ხრუტუნებდა. მგელი და ღორი დათქმულ ადგილას იყვნენ ჩასაფრებული, მათკენ მომავალი ძაღლის და კატის ჩრდილი დაინახეს. მგელს კატის აწეული ცხვირი უზარმაზარ კომბალად მოეჩვენა, ხოლო მისი უკანა ფეხი უზარმაზარ ქვად. ორივენი ძლიერ შეშინდნენ. მგელი ხეზე აცოცდა და ფუღუროში ჩაძვრა, ღორი კი იქვე ბუჩქებში ჩაიმალა, მაგრამ ყურების დამალვა ვერ მოახერხა. კატას მისი დაცკვეტილი ყურები თაგვად მოეჩვენა და ეცა. ღორი შიშისგან ახტა და ფუღუროში ჩახტა, იქიდან გამწარებული ამოხტა, თან გაყვიროდა ფუღუროში მონადირე ზისო. ძაღლმა და კატამ ფუღუროში ჩაიხედეს და იქ შიშისაგან მოკუნტული მგელი დაინახეს. მგელს თავისი უსუსურობის შერცხვა და ძაღლს უსიტყვოდ შეურიგდა.

თარგმანი მარიამ შელეგია



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.