შაშვი და მელა - ფრანგული ზღაპრები




ძველად ერთმა შაშვმა ბუდე გაიკეთა, ბარტყები გამოჩეკა და, რაც სჭირდებოდათ,
ყველაფერი ასწავლა. ის იყო, უნდა დაეფრინა, რომ მელა მიეპარა და ყველა ერთად წა-
აცუნცულა.
შაშვი ბუდეშირომ ბრუნდებოდა, დაინახა, როგორახრამუნებდა მელა მის ბარ-
ტყებს.
— როგორ დამღუპა და დამაქცია წყეულმა მელამ! — თქვა შაშვმა. — მაგრამფერმის
ძაღლს კარგა ხანია მასზე თვალი უჭირავს, მივალ, ვთხოვ, მის ოხტში ამომიყვანოსო.
შაშვმა ძაღლი დაინახა და უთხრა:
— მელამ ბარტყები შემიჭამა და სამაგიერო მიუზღეო.
— სიამოვნებით, მაგრამროგორვქნაო?
— ფეხები გაჭიმე და თავი მოიმკვდარუნე. მე მელას შევატყობინებ და მის თვალწინ
კორტნას დაგიწყებ, შენ კი არგაინძრე. რომ მოგიახლოვდება, გაგუდეო.
ძაღლი დაეთანხმა. შაშვი მელასთან მიფრინდა და უთხრა:
— ნათლიმამ, როგორც ჩანს, არაფერი გაგიგია. ფერმის ძაღლსფეხები გაუფშეკია და
მინდორში გდია. ნამდვილად შენი ჭირი წაუღია. ახლახან ვკორტნიდი და არც გან-
ძრეულაო.
მელარომ მივიდა, შაშვმა მის თვალწინ ძაღლს კორტნა დაუწყო, მაგრამ ძაღლი არ
განძრეულა.
— აჰა, — შესძახა მელამ. — როგორც იქნა, თავი დავაღწიე მაგ ვერანას. მაგრამ, სანამ
შევჭამდე, ერთი შარდით გავლუმპავო.
ის იყო, მელამფეხი ასწია, რომ ძაღლი ეცა და სული გააფრთხობინა.
შაშვმა ძაღლს უთხრა:
— მელაზე ჯავრი ამომაყრევინე, ჰოდა, შრომა უნდა დაგიფასო და კარგად გაგიმას-
პინძლდე. აგე, გლეხის ქალი მოდის, კალოზე ჯერი მიაქვს. დამაცადე, რას ვიზამო.
შაშვმა ბილიკზე ხტუნვა დაიწყო, ფეხს ისე მიათრევდა, ვითომ დაშავებული ჰქონ-
და. გლეხის ქალი დასაჭერად დაედევნა. შაშვმაფეხს აუჩქარა.
— რა ლამაზი შაშვია! — შესძახა გლეხის ქალმა. — შორს ვერწავა. დავიჭერ და ჩემს
პატარა ჟანას მივგვრი. მერედა, ჩიტებიროგორ უყვარსო.
გლეხის ქალმა ბოხჩა ძირს დადგა და შაშვს ისევ გამოუდგა. შაშვი დედაკაცს შორს
იტყუებდა. ამასობაში ძაღლმა მეკალოეების ჯერი შეჭამა.
გლეხის ქალი უკანრომ მობრუნდა, გზაზე არაფერი დახვდა:
— რაღა ვქნა, — თქვა დაღვრემილ-დაფიქრებულმა დედაკაცმა, — ბოხჩა მოიპარესო.
გლეხებს ძალიანრომ არეჩხუბათ, გადაწყვიტა ტკბილი სიტყვით მოეთაფლა.
— ოჰ, ჩემო კარგებო, — უთხრა ქალმა, — ნუ დამემდურებით, ჯერირომ ვერმოგი-
ტანეთ. შაშვს დავედევნე, მინდოდა დამეჭირა და ამასობაში ბოხჩა ვიღაცამ მომპარაო.
— რას ჩმახავ! — შეუძახეს მეკალოეებმა. — სამუშაოს მივატოვებთ და წავალთო.
— ბებერი თითლიბაზია, — დაუმატეს სხვებმა, — არა გრცხვენია, ქალი დაბერებ-
ულხარ და ტყუილებს ჩმახავ! ერთი ესფიწალი უნდა ჩაგცხოს კაცმა მაგ კინკრიხოშიო!
— შეხეთ, — დაიყვირა გლეხის ქალმა. — აი, ის ჩიტი იყო, კალოზერომ დაჯდა! აგე,
ახლა მხარზე დამაჯდაო!
ერთმა გლეხმა შაშვს კეტი მოუქნია, მაგრამ ჩიტის ნაცვლად დედაკაცს ისე სდრუზა,
რომ დედაკაცი კალოზე გაიშხლართა!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.