გაცვლილი რწმენა



ოქტომბერს ხურავს საბანი წვიმის,
ზამთრის პირულზე ბილიკს მიყვება,
რწმენა გავცილო დრო არის იმის,
სულის დავიწყოთ დღეს გამოკვება.

საქართველოა თითქოს მარაბდა,
რწმენა გათელილს ყვავ-ყორან გვკორტნის,
მამლის ყივილიც ტყვიად გავარდა,
ღმერთიც გავყიდეთ სულ ერთი კოცნით.

საქართველოა თითქოს მარაბდა,
ოცდამეერთე მაუწყებს ამბავს,
ადრე თუ ქალი მუხლებს მალავდა,
ახლა მუხლები მალავენ კაბას.

საქართველოა თითქოს მარაბდა,
მეჩეთს უდგავენ მუსლიმებს როცა,
ჩვენთან ილიას თავი არ აქვს და,
ალიევს უდგას დღეს სავსე ბოცა.

ოქტომბერს ხურავს საბანი წვიმის,
ცას მზე ჰკიდია აქ ყინვა მეფობს,
იმ მიწაზე კი დღეს მოლა წივის ,
სადაც თამარი მეფობდა ერთდროს



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.