ივანე კრილოვი - კატა და ბულბული (საბავშვო)



კატა ბულბულს მიეპარა, ისკუპა და დაიჭირა
მას დაუწყო ალერსობა (თან კლანჭები გაუჭირა):
სუ ჩიტუნიავ,
ნუ გეშინიან!
მე არას გერჩი თავის დღეშია,
არა გიშავს რა შენ ჩემს ხელშია:
არა მსურს შენი ტანჯვა და ცემა,
არც შეგჭამ, ჩემი კნუტების მზემა!
ოღონდ იმღერე... გიქებენ სტვენას..
პირველს მგალობლებს გიდრიან ენას..
მე მიქო მელამ შენი გალობა;
მეც გამაგონე, მიყავ წყალობა!...
შენი გულისა,
შენი სულისა!..
შენ ხმა თურმე გაქვს ისეთი ტკბილი,
რომ კაცს მოუვა ჟრჟოლა და ძილი...
მოჰყე, გენაცვა!... რაღასა ნაზობ?...
რაღას წრიპინებ და არ მალხაზობ?..~
მაგრამ ბულბული თრთოდა, კუთავდა,
კატის კლანჭებში ძლივსღა სუნთქავდა!..
აღარ გაანძრევ მაშ მაგ ენასა?...
განიმეორა ხელახლად ციცამ,
ბრიყვი ყოფილხარ, გამჩენსა ვფიცავ!...
მაგით ატყუებ შენ ქვეყანაცა?..
მარტო წრიპინი, მარტო ჩხავილი?...
ხომ კნუტებისაც მძაგს მე კნავილი!
დავრჩი მელასგან მოცრუებული
და ამან უფრო მომიკლა გული!...
ვხედავ, სტვენაში არ ხარ ვარჯიში,
შენ გალობისა არ მოგდგამს ჯიში!..
რახან არ იცი მღერა საჩემო,
ვნახოთ როგორი გაქვს მაინც გემო!”
სთქვა და გამოხრა ჩვენი ბულბული,
ნიშნადღა დარჩა მარტო ბუმბული!...

თარგმანი რუსულიდან - რაფიელ ერისთავი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.