ჩემი და შენი იგავი...

- ეს რა გაქვს ხელში ?

- ბედნიერება . . .

- და რატომ ასეთი პატარა?

- ის მარტო ჩემია. მაგრამ როგორ ასხივებს და რა ლამაზია...

- კი, წარმტაცია!

- გინდა, ნაჭერი?

- ალბათ...

- მომე ხელისგული, მე გაგიყოფ ცოტას.

- უხ, ის ისეთი თბილია.

- მოგწონს?

- ძალიან... მადლობა! იცი, მე უკეთ ვარ როდესაც ბედნიერება ხელში მაქვს...

- ასეა ხოლმე.

- და თუ მეც სხვას გავუყოფ?

- მაშინ შენი ბედნიერება უფრო გაიზრდება!

- რატომ?

- მეც არვიცი. უბრალოდ მერე ის უფრო თბილი გახდება.

- და შესაძლებელია რომ ხელები დავიწვა?

-ხელები ტკივილისაგან იწვებიან...ბედნიერება კი ვერ დასწვავს მათ!

''გაუზიარე ბედნიერება სხვას, ვისაც შენ მოისურვებ! და არა აქვს მნიშვნელობა რამდენი დაგიბრუნდება, ბედნიერება ხომ არ იყიდება?!"