ალექსანდრე პუშკინი - ერთი მელექსის გარდაცვალების გამო

მიუვა ვითომ მის სულს მადლი სანთელ–საკმევლის?
ცოდვილია და, ვეჭვობ, გახდეს სამოთხის ღირსი.
დავიწყებოდეს უფალს მისი ავი საქმენი,
როგორც მკითხველებს დაავიწყდათ ლექსები მისი.