ჰაო-ჟანი მენ - ვწერ მოძღვარ ის სენაკის კედელზე

ჭვრეტად მიიქცა ი მოძღვარი, აღარსად დადის.
უდაბურ ალაგს დადგა სახლი და იქ მარტოა.
ზღურბლს მიღმა მოჩანს მშვენიერი გორაკის ლანდი,
კიბის ახლორე მიუყვება ღელე ღრანტოვანს.
იქ წვიმებს მისდევს მიმწუხრის ხანს ნათლის კოტორი,
სახლს ზეგარდმოით ცა-ლაჟვარდის ფერი მოება.
შეხედე ერთი, როგორ ნათობს შლამში ლოტოსი -
და დაიჯერებ უმალ გულის უმანკოებას.